Mokry nos i merdający ogon otwierają nowy świat dla dzieci z autyzmem

Nowe australijskie badania nad wpływem psa asystującego w leczeniu autyzmu u dzieci przyniosły nieoczekiwane odkrycie: pies rozszerzył ich świat, dosłownie.

Według naukowców z Uniwersytetu Południowej Australii obecność specjalnie wyszkolonego psa terapeutycznego dla dzieci z autyzmem daje rodzinom pewność, że mogą zapuszczać się dalej i do wielu innych miejsc.

Badacz UniSA i wykwalifikowany terapeuta zajęciowy dr Shelley Wright, który nadzorował badanie, mówi, że wolność odkrywania nowych miejsc jest czymś, co większość z nas bierze za pewnik, ale dla dzieci z autyzmem i ich rodziców jest to zwykle obarczone wyzwaniami sensorycznymi.

“Impulsywne i nieprzewidywalne zachowanie jest cechą autyzmu, a wyprowadzanie dzieci z ich zwykłego środowiska jest często zbyt stresujące zarówno dla dziecka, jak i rodzica” – mówi dr Wright.

Studentka honours Rebecca Appleby przeprowadziła wywiady z ośmioma rodzinami sparowanymi z psem asystującym w autyzmie (AAD) jako wsparcie dla ich dziecka.

Badanie ujawniło:

Średnio rodziny odwiedzały 8,5 więcej miejsc i podróżowały 20 kilometrów dalej od domu po posiadaniu psa przez ponad rok.
Rodzice zgłaszali większą swobodę dla małych dzieci z ciężkim autyzmem, które zwykle były przypięte pasami do wózka dla bezpieczeństwa, gdy wychodziły z domu. AAD zastąpił wózek, ale nadal działał jako naturalne ograniczenie.
Przed otrzymaniem psa asystującego rodzice niechętnie opuszczali dom rodzinny ze względu na związany z tym stres, co prowadziło do poczucia uwięzienia i izolacji. Pies pozwolił im wyjść na zewnątrz, ponieważ ich dziecko było spokojniejsze i bezpieczniejsze w jego obecności.
Rodzice odnotowali mniejszą liczbę załamań nerwowych u dzieci, które szukały psa, gdy czuły się przytłoczone.
Dzieci ze spektrum autyzmu często bywają samotne, ponieważ interakcje społeczne i komunikacja są dla nich trudne. Pies dał im bardzo potrzebne towarzystwo.

“Podsumowując, wielu rodziców nie było pewnych, jak radzili sobie bez psa” – mówi dr Wright.

“Rodzice, z którymi rozmawialiśmy, byli znacznie szczęśliwsi i bardziej swobodnie opuszczali swój dom z dzieckiem po uzyskaniu psa wspomagającego autyzm.”

“Nowym odkryciem z tego badania było poczucie wolności i spokoju ducha wynikające z tego, że pies śpi z dzieckiem, poprawiając sen dla całej rodziny i ostrzegając rodziców, gdy pies się obudził, a w jednym przypadku miał atak.”

Jedyną frustracją zgłoszoną przez rodziców był brak publicznego zrozumienia praw dostępu w odniesieniu do psa asystującego. Niektóre miejsca cały czas nie są otwarte na psy asystujące i nadal odmawiają im wstępu.

Mieszkanka Mt Gambier, Chantel King, której 13-letni syn James jest autystyczny, ręczy za pozytywny wpływ Wintera, czarnego Labradora, który został przydzielony rodzinie w 2011 roku.

“James był tylko dzieckiem, kiedy dostaliśmy Wintera, ale różnica, którą zrobił przez lata, zapiera dech w piersiach”, mówi Chantel. “Byliśmy w stanie iść na wycieczki jako cała rodzina, zamiast być podzielonym i ktoś musiał zostać w domu, aby pilnować Jamesa. James otrzymał zupełnie nowy świat wolności, do którego nigdy wcześniej nie miał dostępu, dzięki Winterowi.”

Obecnie wycofany z pełnoetatowych obowiązków psa asystującego, Winter nie jest już prawnie w stanie towarzyszyć Jamesowi, ale z nawiązką spełnił swoją rolę.

“W ciągu ostatnich 10 lat Winter rozszerzył świat Jamesa na niezliczone sposoby, w tym dał mu pewność siebie, aby wystąpić w eisteddfod, ukończyć studia przed rówieśnikami, podróżować między stanami i odważyć się na miejsca publiczne. Odmienił nasze życie jako rodziny” – mówi Chantel.

Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie Health and Social Care.